Actuele tijd

En weer beleefden we een spannende dag PDF Afdrukken E-mail
Het werd weer spannend
We hadden goed geslapen op de parkeerplaats bij ons leukste strandje en nu was het de vraag hoe TomTom ons naar de andere kant van de weg zou sturen.
We reden weer dezelfde weg terug, maar hij sloeg niet af, waar wij naar boven waren gekropen. Gelukkig want zo'n steile afdaling op een kronkelende weg zonder overzicht is ook niet alles.Hij reed verder over smalle, zeer hobbelige wegen met flinke hellingtjes. Op een gegeven moment merkten wij, dat we over de spoorlijn en de tolweg waren, zonder dat we dat konden zien. De weg bleef nog een tijdje smal en hobbelig. Af en toe moesten we uitwijken of stil staan voor tegenliggers, maar het was er gelukkig niet druk.
Na enige tijd reden we op een zeer smalle weggetje parallel aan de N 340 die we moesten hebben en toen we bij een rotonde kwamen konden we er op, ongeveer na 7 km.
Het leed was weer geleden en wij gingen richting Barcelona, maar dan wel via Manresa. Dat is een prachtige weg met veel prachtige uitzichten en zeer goed berijdbaar. Ze mogen deze weg op de kaart wel een groen randje geven vanwege de natuur waar je door heen rijdt. Na Manresa moesten we richting Vic en Gerona en daar werden we weer verrast. Ongeveer 25 km voor Vic sprong het lampje van de inspuiting weer aan. Balen dus.
Maar weer in het garageboek gezocht en in Vic was een Fiatgarage. Het was toen 13.30 en op de site stond dat zij om 15.00 uur geopend zouden zijn. Wij dus toch er naar toe gereden. Op het moment dat wij er binnen stapten wilde een mevrouw de deur sluiten! Maar zij stond ons toch zeer vriendelijk te woord en vertelde dat zij geen Fiat garage meer waren. Het was nu Range Rover, Jaquar en nog meer luxe.
Maar zij zocht op de computer en vond een andere Fiatgarage in Vic, 3 km verder, maar die ging ook pas om 15 uur open. Wij waren al weer blij met de info en reden naar de volgende garage. 14.45 kwamen we aan, dus ff wachten. Om 15 uur wij naar binnen en een oudere man stond ons te woord met behulp van de secretaresse, die wel Engels sprak. Hij zei: rij hem maar binnen, dan kijken we even. Na een kwartiertje kwam de secretaresse ons vertellen, dat ze wisten wat het euvel was. Het zou een uurtje kosten om het te repareren. Het bleek wederom de roetfilter te zijn en ze zouden het voorste gedeelte schoon maken. Precies na een uur riep zij ons, dat hij klaar was. Wij blij. De rekening bedroeg 70 euro. Toen wij weg wilden rijden brandde het lampje nog, dus wij weer naar binnen. Was geen probleem zei de oudere man. Het euvel is verholpen, 30 minuten op hoge toeren rijden en dan gaat het lampje uit. Wij keken elkaar aan en geloofden er geen snars van, maar wat moesten we! Wij wilden huiswaarts en niet opnieuw hier terug komen. Dus maar aangereden . Het was een spannend half uur, maar er gebeurde dus inderdaad niets. Het lampje bleef branden. Misschien dachten wij, als we stoppen en opnieuw starten! Ook niks. Ik zeg, we vertrouwen er op dat het euvel verholpen is en dat het systeem gereset moet worden om het lampje uit te krijgen. We hope.
De camper reed verder prima, maar dat had hij nog steeds gedaan. Er was helemaal niets aan te merken, alleen een lampje dat brandde!
Onze bestemming was LaJonquera, het laatste plaatsje in Spanje. Een parking bij een groot winkelcentrum, met outlet, drank etc.
Daar stonden meer campers en wij hebben daar gegeten en natuurlijk weer gewinkeld. 
Smorgens brandde het lampje nog. Helaas.
Wij hebben eerst een stukje tolweg genomen om zo snel mogelijk de grens over te gaan en toen richting Narbonne en Beziers. 
Na 100 km rijden zaten we op de A 75 een prachtige weg, die ons via de brug van Millau naar Clermont Ferrand brengt. Deze prachtige weg konden wij ruim 250 km volgen.
De tol voor de brug van Millau was weer verhoogd. Wij begonnen 10 jaar geleden  met 8 euro, toen 10, 12, 12,50 en nu 15,50. We reden de brug op zonder iets te hoeven betalen. Ik had al tegen Ria gezegd, ik denk dat we geen tol hoeven te betalen, want de brug zal inmiddels wel afbetaald zijn, maar dat was dus niet het geval. Toen we ruim over de brug waren moesten we alsnog door de tolpoort en 15,50 afrekenen. Eigenlijk 15,40, maar we kregen maar 4,50 terug uit de automaat!
We staan nu weer in Le Cheix, een camperplaats waar we ook al meer hebben gestaan. We zitten lekker in het zonnetje te eten en morgen gaan we nog ergens naar een camperplaats nabij Nancy, zodat we zaterdag thuis zijn en zondag naar het feest van Maria en Frans kunnen.
 
Volgende >