Actuele tijd

Theresienstadt en onze laatste bbq PDF Afdrukken E-mail
We staan op de autocamp Litomerice, die aan de Elbe ligt. Op de andere oever van de Elbe ligt het plaatsje Terezin oftewel Theresienstadt. Terezin is ontstaan als een kleine vesting die deel uit maakt van een groter verdedigingscomplex. Het is als het ware een grote vesting, zoals bij ons Boertange en Heusden.
Binnen het complex staan enorm veel grote gebouwen, waarvan er velen slecht onderhouden zijn. In 1947 is de gehele vesting als monument erkend en sindsdien vinden er renovaties plaats.
Theresienstadt is echter bekend als een doorgangskamp. In het stadje Litomerice was een concentratiekamp.
Wij zijn op de fiets over een mooie golfbaan naar Terezin gegaan en hebben daar toegangskaartjes gekocht om de Kleine Vesting, het Ghetto museum en de Magdeburg barakken te bezoeken. Dit hebben wij te voet gedaan.
De kleine vesting is vanaf het begin van haar bestaan een gevangenis geweest. Voornamelijk voor politieke gevangenen. Tijdens de Tweede Oorlog werd de Kleine Vesting door de Gestapo opnieuw in gebruik genomen. Ruim 32000 mensen hebben de poorten gepasseerd, waaronder meer dan 5000 vrouwen en veel Joden, die hier zeer slecht behandeld werden. Wij hebben een propagandafilmpje gezien waarin werd voorgespiegeld, dat Terezin voor de Joden een nieuwe stad was, waar zij het zeer goed naar hun zin hadden. De feiten zijn echter anders. Vele gevangenen werden opgesloten en gemarteld of slecht behandeld. Terezin was ook een doorgangskamp, vanwaar de mensen naar de concentratiekampen werden gedeporteerd.
Ook dit was weer vreselijk om te zien. In het Ghetto Museum werd alles nog eens duidelijk uitgelegd. In de Magdeburg barakken werden vele Joden in kleine vertrekken ondergebracht en mensonwaardig behandeld.
In Terezin zelf stierven ongeveer 2600 gevangenen.
Na afloop van onze rondwandeling langs de musea zijn we ook nog naar het krematorium en de begraafplaats gefietst. Je wordt er erg stil van en telkens komt bij mij de vraag weer op: hoe is het toch mogelijk dat dit allemaal zo heeft kunnen geschieden en dat er zo veel mensen omgebracht zijn?
Na afloop van deze treurige aanschouwing zijn we weer terug gefietst naar de camping, waar wij getrakteerd werden op een bbq.
Geconstateerd werd, dat alles prima was verlopen. Hans sprak namens de groep een bedankwoordje. Hennie vertelde dat er nog wat geld in de pot zat en dat we allemaal nog iets leuks zouden ontvangen.
Ria had voor Ger een vet leren medaille gemaakt omdat hij in Praag meer dan 10.000 stappen had gezet, terwijl hij zeer veel last van zijn rug heeft.
Na de bbq hebben wij van iedereen afscheid genomen omdat smorgens weer ieder zijn weg zou gaan.
Wij hebben nog even nagepraat en nagenoten en zijn rond 22 uur naar binnen gegaan omdat het te koud werd.


 
< Vorige   Volgende >