Actuele tijd

We raken ze niet meer kwijt PDF Afdrukken E-mail
Ik was er al bang voor. Toen ik de buren smorgens aan sprak bleek, dat ze hun plan gemaakt hadden. Savonds had Tonnie nog wilde plannen, hij wilde naar allerlei andere plaatsen dan wij en Ans zei elke keer: dan doen we dat.
Maar wat bleek? Smorgens kwam de mededeling, dat ze naar dezelfde camping gingen als wij in Nazare! En waarom? Ik weet het niet, want Ans hoefde niet te wassen, zoals Ria.
Maar goed. We waren het er snel over eens, dat we niet achter elkaar zouden rijden, maar ieder op zijn eigen manier. Bij de eerste de beste Lidl kwamen we ze al weer tegen. Ze hadden geluk, dat wij nog 4 pastel de nata's lieten liggen, anders hadden ze er nog geen kunnen kopen!
Wij kwamen op de camping aan na 150 km gereden te hebben en wij waren nog niet ingeschreven of Tonnie stond ook al aan de poort.
Ik meteen het toilet leeg maken en het vuile water afvoeren en Ria aan de was. Wij hadden gekeken naar een plaats, waar een wasdraad hing want dat is wel makkelijk. 
Rond twee uur hing de was aan de draad en toen konden wij weer met zijn vieren op stap. We zijn op de fiets naar Nazaré gegaan. Dat was een paar km en het ging hard naar beneden! Een prachtig stadje. Aan het strand zijn uiteraard weer winkeltjes en er liggen prachtig geschilderde boten, maar je hebt er ook een prachtig uitzicht op de rest van het stadje, dat boven op een prachtige rots is gebouwd. Op de punt staat een burcht. Ontzettend mooi plaatje. Beneden liepen ook opvallend veel vrouwen rond met een affiche om appartementen te huren of te kopen. En verder zaten er vrouwen in klederdracht, die of bonen en allerlei soorten pinda's od gedroogde vis verkopen. Tonnie had vis gekocht en hij vrat hem met huid en haar op. Een ander vrouwtje kwam tegen ons vertellen, dat je de huid moest verwijderen! Oh zei Tonnie: ik vond hem wel lekker. Iets verderop zijn wij een winkeltje binnen gegaan, omdat er een zeer uitnodigende dame aan de straat stond. Tonnie kon er niet afblijven! In de winkel troffen we een mooi meisje aan, dat vertelde, dat moeder een gedeelte van de collectie had gemaakt. Moeder was er zelf ook! 
Ans kocht er een prachtig truitje en Tonnie en ik kregen ieder een souvenier. Dat was een sleutelhanger waaraan een door moeder gemaakt sardientje van 10 cm lang hing. Erg leuk. We hadden ook een fijn gesprek met de dames. Na nog een drankje aan het strand, zijn we  naar boven gefietst en dat was heftig, maar met electriek kom je bijna overal wel boven.
Boven in Nazaré bleek het nog veel mooier te zijn. Een prachtig uitzicht op de benedenstad en het strand. Er is ook een funiculare, die je 200 m naar beneden of naar boven brengt. Boven zijn hele leuke straatjes met allemaal trapjes. Boven troffen we ook weer vrouwen aan die pinda's etc verkochten, maar deze vrouwen waren blijkbaar echt in de oud Portugeese klederdracht. Fantastisch. Zie onze foto's.
We hebben boven nog vissoep met brood gegeten en toen rap terug naar huis, want het begon al donker te worden en de was was al weer klam toen we thuis kwamen.
Je zult het niet geloven maar Tonnie en Ans hebben ons overgehaald om morgen nog een dag hier te blijven en per fiets enkele mooie plaatsjes in de buurt te bezoeken. Ik denk niet dat we ze nog kwijt raken, maar we hebben het samen echt naar onze zin.
 
< Vorige   Volgende >