Actuele tijd

Naaktstranden en een mooie kustwandeling in Porto Covo met een zwart randje. 1 juni PDF Afdrukken E-mail
Onze volgende bestemming was dus Porto Covo. We reden sinds lange tijd weer eens meer dan 100 km verder, voormalige langs een weg met een groen streepje er langs. We zagen Odeixe vanuit de verte liggen, aan twee kanten van de rivier. We daalden helemaal af naar de brug en moesten goed kijken of er ergens water stroomde. Omdat we al zoveel mooie stranden hadden gezien zijn we Odeixe niet meer ingereden. In Porto Covo vonden we een staanplaats midden in een dorp op een grote zandvlakte. We stonden er niet alleen en we zagen weer 2 Nederlandse campers die ook met ons in Figueira op de camperplaats hadden gestaan. Maar goed, we staan hier tegen het centrum aan, 200 m van zee en we kunnen water nemen en lozen. Voor ons dus genoeg, want WiFi gebruiken we dan wel weer als we op een terrasje zitten. Naast ons staat een man uit Oorschot, die ons alles wil vertellen wat hij weet. Af en toe luistert hij ook nog even naar ons, want hij weet blijkbaar toch ook nog niet alles. Tegenover ons is en school. Overdag zien we schoolkinderen. Savonds kwamen er senioren uit en de tweede dag keken we naar beweeglijke dames die aerobicles kregen. Volop afwisseling dus.
De eerste avond telde ik al 35 campers op ons terrein.
Er waren volgens de juffrouw van het VVV 2 mooie kustwandelingen. De zwaarste was in oostelijke richting naar de burcht. Die namen wij dus maar eerst. Heerlijk langs de kust door het zand, heuveltje op en af en dan zagen we weer rotsen en golven. Plotseling zagen we ook mooie, kleine strandjes. Ik zeg tegen Ria, dat zijn mooie naaktstranden en mijn woorden waren nog niet koud of we zagen al een stelletje liggen. Zij had een zwarte haarbos. Verderop zagen we er nog meer genieten in hun blootje. Moet ook kunnen op zulke mooie plaatsen. Na 5 km kwamen we bij de burcht aan, maar die was gesloten. Gelukkig was er op dat punt ook een restaurantje waar we wat konden drinken. We kwamen onze Oirschotse buurman onderweg ook tegen en hij baalde gruwelijk. Hij doet , net als Kees, aan geocatching en net tegenover de burcht ligt een eiland, waar er ook 2 lagen. Er was echter geen vervoer naar het eilandje, dus moest hij deze 2 overslaan. Heel erg naar voor hem.
Het bleek een visrestaurantje te zijn en er zaten meerdere mensen te eten. Het water liep ons in de mond, maar hier nu eten zat niet in onze planning.
Toen we weer bijna terug waren in Porto Covo hoorden wij niets dan sirenes, maar we zagen niets. Na een pauze van ruim 2 uur besloten wij de westelijke wandeling te gaan doen, maar bij het strand aangekomen zagen we ziekenwagens, politie en brandweerauto's staan en veel mensen.
Het was op onze route, dus wij liepen en heen en toen zagen we dat op het eerste strandje aan die kant een man werd gereanimeerd en dat had dus al meer dan 2 uur geduurd. Om beurten zagen we de hulpverleners pompen en wij dachten, dat kan niet goed zijn na zo veel tijd. Voor zover ik het begreep was deze man daar in zee gegaan en door de golven tegen een rotsblok geslaan. Wij vreesden het ergste maar zijn maar doorgelopen. De kust is er verder erg mooi. Op onze terugtocht zagen wij ambulance en brandweerauto's terug rijden zonder sirene. Geen goed teken.
Porto Covo is ook weer een klein stadje met kleine, leuke strandjes en met (te) veel restaurantjes, tenzij het hier in de zomermaanden loei druk is. Het is wel een gezellig plaatsje en wij hebben er na afloop van onze wandeling heerlijk op een terrasje gezeten. Lisa bleek gevraagd te hebben om te skypen met oma Ria en opa Leo, maar helaas dat lukte niet.
Vanavond gaan we om 21.00 uur hier, dus 22 in Nederland, nog even naar de zonsondergang kijken, want die moet elke dag spectaculairder worden. Morgen gaan we overigens weer het binnenland in.

 
< Vorige   Volgende >