Actuele tijd

Gezandstraald PDF Afdrukken E-mail
We zijn nog een dagje in Cappateira gebleven want ook dit was weer een uniek stukje Portugal. Kijk maar eens naar de foto van ons volgsysteem. Het had de hele nacht flink gewaaid en toen ik smorgens de deur open deed, waaide deze ook al uit mijn handen. Er stond zo gezegd een straf windje. Ik zag ook al diverse zeiltjes op zee, dus het zou wel een windsurfdag worden.
Smorgens zijn we eerst het dorpje ingelopen. Er is een mooi pleintje met 3 of 4 terrasjes, een paar winkeltjes en een heel klein supermarktje waar wij wel brood konden kopen. In het centrum van het dorp was helaas op geen enkel terras internet.
Smiddags zijn we, in tegenstelling tot gisteren, niet langs de rotspartij naar zee gelopen, maar dwars door de duinen. Dat viel nog niet zo mee, ondanks het feit, dat wij als geboren Drunense mensen, toch wel gewend zijn om door de duinen te lopen.
Het was flink ploeteren en de wind kwam van zee, dus die hadden wij ook niet mee.
We gingen tegen een zandheuvel liggen zodat we goed konden bekijken wat er allemaal op het strand en in zee gebeurde.
De surfschool was er weer en wij constateerden, dat er al vorderingen werden gemaakt. Het mooist was echter het kitesurfen. Er waren er meerdere bezig en dat was een genot om te zien. Het waren allemaal zon beetje hetzelfde type jongelui. Een baard, lang meerkleurig haar en met een vrouwtje dat met het kindje in een tentje op het strand zat.  Als ze uitgespeeld waren moest mamma komen om het windzeil mee te vangen en dan begon het oprollen, want het zeil moet wel in de zak passen. De een ging, de ander kwam en wij hadden genoeg te bekijken. Het ergste was echter, dat wij gezandstraald werden. Het zand striemde over onze huid. Ria vond dat echt niet prettig want ze was gisteren ook nog aardig verbrand daar aan zee met die zon en die wind. Dus toen zijn we toch maar iets lager gaan liggen en dat scheelde. Liggend op je rug zagen we havikarenden vliegen. Magnifiek om te zien. Ze zweven gewoon door de lucht met uitgespreide vleugels. Je ziet ze niet bewegen.
Het kitesurfen bleef doorgaan en later op de avond kwamen er ook vliegers in de lucht. De wind nam niet af. Heel de dag door zagen we mensen door de duinen wandelen en op de uitkijkpunten staan. Er waren ook een paar vissers, die vanaf een hoge rots probeerden vis te vangen. Wij waren benieuwd of dat iets uit haalde.
Er was in ieder geval voor ons genoeg om te bekijken en van te genieten. Onze buurlui zijn ook heel aktief, althans hij. Overdag gaat hij vissen en vriendin zit te kijken. In de namiddag gaat hij surfen en vriendin zit op het strand. In de avonduren gaat hij snorkelen en vriendin zit op het strand. Leuk voor haar.
Na het eten zijn we weer naar de zonsondergang gegaan, want vandaag was het veel helderder dan gisteren. Maar helaas, ook nu haalde hij de laatste meter niet, maar het was al heel veel beter dan gisteren.
Morgen gaan we weer verder en dan gaan we op advies van onze wijnboer naar het kustplaatsje Cóvo Porto, dat erg mooi schijnt te zijn. Onderweg moeten we van hem ook nog even een bezoekje brengen aan een oud vissersdorpje, Odeceixe. Nog genoeg te beleven voor ons dus.

 
< Vorige   Volgende >