Actuele tijd

Gefietst naar de meest westelijke punt van Europa, Cabo de S„o Vicente PDF Afdrukken E-mail
Regi en Frits gingen varen en wij zijn weer een stukje verder de kust afgegaan en wel 12 km verder  naar Figueira. We kwamen langs een Intermarché, dus eerst maar even boodschappen gedaan. Aangekomen in Figueira moesten we een heel klein steegje in. We konden het bijna niet geloven en het ging ook maar net, maar we moesten daar wel zijn. Een beetje een rommelige camperplaats, maar allé, ze bleken er vriendelijke eigenaren, goede voorzieningen en heel goed internet te hebben en dat is voor mij af en toe ook wel erg belangrijk!!
Vanaf de camperplaats kun je via een pad van ca. 3 km afdalen naar zee en dat hebben wij smiddags gedaan. Het pad werd steeds smaller, kronkelde door de bossen tussen 2 bergen door en ging over een watertje. Erg leuk. Bij zee aangekomen bleek het een klein privé strandje te zijn. Er lagen al meerdere stellen. Wij hebben er ook een mooi plaatsje gezocht en ik ben toen gaan zwemmen. Het was weer al vanouds. Er waren hier ook wel golven maar niet zo als vorige keer, dus hier kon ik weer heerlijk op het water drijven. Als je iets verder in zee ging had je een prachtig uitzicht op de rotspartijen. Tegen 17 uur kwamen er nog meer Portugeese stelletjes. Voor hen werd het nu immers weekend.
Daags daarna besloten we op de fiets naar het meest westelijk puntje van Europa te gaan, Cabo de São Vincente. We moesten hard werken om telkens boven te komen en ondanks dat we steeds in eco blijven fietsen zagen we de accu flink afnemen. 
In Sagres, de laatste kustplaats zijn we eerst even naar fortaleze gaan kijken. Een prachtig fort, vergelijkbaar met fort William, dat we vorig jaar in Schotland hebben bezocht. Het was ook prachtig om diep naar benden naar zee te kijken en in de verte zagen we de vuurtoren op het uiterste puntje al liggen. Het was van daar af toch nog 5,4 km. Het ging zachtjes omhoog maar was goed te doen. Een vrouwtje schreeuwde ons toe vanuit de auto: bravo bravo. Zij had onze electriek niet gezien denk ik. Haha.
Het was er een komen en gaan van mensen. Er kwamen ook veel campers. Het was echt de moeite waard om daar even rond te lopen en te kijken. Echt genieten en het fietsen was ook heerlijk. 
Weer terug op de camperplaats besloten we na het bekende drankje en uiltje om naar het volgende plaatsje, Salema, te lopen. Ria had bekeken dat dat maar iets meer dan 3 km was. En dat klopte ook, maar het bleef maar omhoog gaan en dat is gek, omdat de zee toch altijd laag ligt. Toen we bij de bebouwing kwamen zagen we dat het allemaal luxe was. Een groot hotel en resort. De mensen werden er in verlengde golfkarretjes vervoerd. En dat moest ook wel, want toen begon de weg te dalen naar het strand. Wij schatten met zo'n 18 %. We hadden a gezegd, dus nu ook b en dus naar beneden. Ook hier niets dan luxe en weinig meer te zien van het oude plaatsje. Allemaal hotels en luxe villa's en een prachtig strand. Ik heb er even heerlijk liggen ronken aldus Ria en toen moesten wij weer op eigen kracht naar boven sjouwen want wij hadden geen golfkarretje tot onze beschikking.
Toen we weer terug waren in ons dorp Figueira hebben we in het plaatselijk restaurantje, O Sapinho, koffie gedronken. Het zag er heel gezellig uit en wij besloten er een plaatsje te reserveren voor morgenavond, zondag, want dan is mijn zus Trees jarig, en kunnen wij dat daar vieren met een dineetje. Weer terug op de basis lazen wij zeer goed recessies over dat restaurantje. Ongelooflijk, piepklein en midden in de middle of nowhere. Savonds kon ik mijn lol weer op en tot 13 uur stepbridge spelen. Ik moet er nu even van genieten, want meestal hebben we geen WiFi of is die zo zwak dat stepbridge niet lukt. Het doet de mens goed. Zondagavond ook nog een keer en dan zal het voorlopig wel weer afgelopen zijn.
Maandag gaan we via de westkust omhoog. Eerst doen we nog een paar kleine plaatsjes aan, die ze ons aanbevolen hebben en dan naar Lissabon en Porto.
 
< Vorige   Volgende >