Actuele tijd

Wat een oase van rust in Pomarão PDF Afdrukken E-mail
Wij reden op een mooie, gele weg Mértola binnen en toen moesten we via een wit weggetje naar Pamarão. Het was nog 20 km en de weg was hobbelig maar goed berijdbaar. Stijgen en dalen. Op het laatst moesten we 10 % dalen en toen zagen we het witte dorpje liggen tegen de bergwand. Ik schat dat het ca. 50 huizen zijn. We daalden af en reden het dorp binnen. Aan het einde van het dorp moesten we omdraaien en konden we een terrein naast de rivier op rijden. Dit terrein heeft de grootte van een voetbalveld. Een schrille tegenstelling met de huisjes en de straatjes. We parkeren onze camper voor de twee andere campers, die er al stonden. We kijken nu over de rivier en staan ca. 20 m boven het water. De RIO Guadiana is een rivier van ca. 50 m breed die tevens de grens vormt tussen Portugal en Spanje. Zoals gezegd loopt er vanaf het dorp een mooie weg richting Spanje, maar helaas is die geblokkeerd door een ingestorte weg. Dit blijkt al meer dan een jaar zo te zijn en het is niet bekend wanneer de weg weer vrij gemaakt wordt. Je kunt wel via de puinhopen te voet Spanje in lopen.
Na aankomst hebben we de stoelen buiten gezet en heerlijk over de rivier zitten turen. Af en toe kwam er een bootje langs. In het dorpje was ook weinig beweging. Op een gegeven moment zagen we enkele kano's de rivier af komen en die bleken bij ons aan te gaan leggen. Ze waren met 8 kano's. We zagen ze aan leggen en hun kampement opzetten. 4 kleine tentjes. Even later gingen ze naar de openbare douche en het toilet in het dorpje. Die zien er keurig uit en er is één douche met een boiler. Blijkbaar wordt die door de bevolking daar betaald.
Savonds zijn wij naar het plaatselijk restaurant gegaan en daar hadden de kanonneren gegeten. Wij hebben er een heerlijk kopje café con leche en een paar wijntjes gedronken. De gemiddelde prijs was 0,80 per consumptie!! en daar hadden we ook nog gratis internet bij.
Toen het bedtijd was zijn we naar de camper vertrokken. Het was overal zo rustig en wij wisten dus wel dat we goed zouden slapen. 
Ik werd rond 5 uur wakker en hoorde de vogels fluiten. Het waren er ontzettend veel en veel verschillenden. Een genot om te horen. Helaas werd het geluid af en toe verstoord door het gekraai van een een haan, dat dan weer beantwoord werd door een andere haan, maar dat hoort er ook bij. Het geluid draagt hier heel ver. We horen bijna wat er aan de overkant van de rivier wordt gezegd.
We waren van plan de volgende dag weer verder, dus terug!, te gaan, maar toen we wakker werden en over de rivier keken besloten we hier nog maar een dagje, zondag, te blijven. Om 9 uur zaten we al buiten in het zonnetje te genieten van de serene rust en weer over de rivier uit te kijken. Vlakbij ons stonden 4 vissers en we hoorden niets anders dan pwttttt en plop en dan lag de dobber weer te water. We hebben niet gezien dat ze iets gevangen hebben maar het was een goed tijdverdrijf en ze hadden ook bier!
Om 10 uur zagen we de roeiers vertrekken. We ontdekten dat er verschillende stromingen in de rivier zaten. In één baan dreef het hout naar Spanje en in een andere baan dreef het hout naar Portugal. In vrij korte tijd verdwenen de kanoërs als stipjes in de richting van Spanje.
De volgende aktie kwam in zicht. We zagen meerdere mountainbikers langs ons terrein fietsen. Ze hadden allemaal een rugzakje op. Ik was benieuwd of die het dorp uit omhoog zouden fietsen of via het puin richting Spanje. Het werd geen van beiden. Er verzamelden zich steeds meer fietsers op het ponton en toen bleek dat ze overgezet zouden worden naar de overkant. En jawel hoor. Er waren ruim 30 fietsers en na een kwartiertje kwam er een bootje in beweging en dat bracht  telkens 6 mannen met fiets naar de overkant. Hij zou dus minimaal 5 x moeten varen. 
Inmiddels hadden wij besloten om even koffie te gaan drinken in ons restaurant. Het was immers zondag. De plaatselijke bevolking was ook aanwezig en de kokkin was al druk in de weer. Plotseling grote hilariteit onder de bezoekers. Het bleek dat de motor van het bootje afgeslaan was en nu dreef het bootje stuurloos stroomafwaarts met 6 fietsers er op. Iedereen in rep en roer. Al ras kwam er een bootje op af en na even frotten en doen sloeg de motor weer aan en kon het vervoer hervat worden. We zagen de fietsers aan de overkant van de rivier de berg op klimmen en daarmee verdwenen ze uit ons zicht.
Toen we weer terug waren bij de camper zagen we gelukkig dat er één visser een vis ving, anders was dat zo sneu thuis komen voor die mannen. Wel een zeer prachtig gezicht zo, die vissers rondom die restanten van de brug.De rivier lag er verder vredig en vrij rimpelloos bij en het dorp was in rust. De temperatuur was inmiddels ook opgelopen tot 30 graden en het was siestatijd, waar wij dankbaar gebruik van maakten.
Rond 17 uur werd de temperatuur draaglijk en gingen wij nog een wandelingetje maken naar het volgende gehucht, want we moeten aan onze 10.000 stappen komen. Vanaf dat gehucht, Formoa, hadden we een prachtig zicht op ons dorpje en standplaats. Toen we terug kwamen was er een nieuwe camper aangekomen. Het waren Belgen, die op Bali wonen en ongeveer dezelfde tocht als wij in Portugal willen maken. Smorgens hadden we een paar mensen van de gemeente gezien, die op de brug bezig waren met een Drone, maar dat wilde niet lukken. Nu stonden ze vlak bij ons en de Drone hing in de lucht. De gemeente is straks weer helemaal bij over de toestand van de brug!! De visser naast ons had volgens mij nog niets gevangen, maar nu had hij tweemaal beet, een palinkje. Palingtijd dus nu.
Het is inmiddels 19 uur en wij gaan over tot een kleine bbq, zodat we straks nog even naar de kroeg kunnen om de zondag waardig af te sluiten.

 
< Vorige   Volgende >