Actuele tijd

Naar Aviemore op zoek naar dolfijnen PDF Afdrukken E-mail
Op naar Aviemore en op zoek naar dolfijnen
Toen wij van de camping vertrokken stonden er mensen te wachten op de doorkomst van de stoomtrein naar Mallaig. Wij dus ook even gekeken en ja na 2 min kwam hij er stomend en fluitend aan, wij wisten niet dat hij vandaag wel zou rijden. Vandaag gaan we onze route vervolgen om weer terug te komen bij Inverness.
Onderweg zagen we nog een prachtige, oude stuwdam, dus even stoppen en foto's maken. Ook hier weer is de omgeving fantastisch, we blijven besneeuwde toppen zien en ook nu weer schijnt de zon.  Onderweg zien we steeds heel veel schapen, soms wit, soms zwart, dan weer gevlekt en ook veel witte schapen met een zwarte kop. We hebben ook al echte merinos gezien. Hier en daar zien we koeien en ??n keer hebben we zeugen gezien, maar de sheep overheerst hier duidelijk. In Aviemore hadden we een plaatsje gevonden bij een restaurant, The Winkling Owl. We vroegen of we er savonds konden eten, maar dat ging helaas niet vanwege een privé feest. Alle andere avonden van het jaar kon wel!! Jammer, want het was een leuk restaurantje, maar de pint smaakte er ook bijzonder goed.
We hebben het stadje bekeken en genoten van het zonnetje. Vanuit de camper zagen we dat het restaurantje vele gasten mis liep. Allemaal liepen ze naar de info en moesten dan weer omdraaien. Het feest ging tot 23 uur door en toen werd het weer rustig. Sommige gasten kwamen waggelend naar buiten. Op zich is dat niet zo vreemd, want het zijn hier allemaal halve liters en ze tappen wel 10 verschillende soorten. Ik heb er ook al diverse geprobeerd. Lekker.
Bij de VVV in Aviemore kregen we nog veel info over de wandelmogelijkheden hier en een bezoek aan een kasteel en een weverij. Allemaal heel verleidelijk maar onze tijd loopt ook door. De eerste 14 dagen zitten er al weer op.

Van Aviemore reden we weer richting Inverness om bij Cullen te kijken naar de battlefield. Volgens het boekje lagen deze er nog zo bij als in 1716 en dat zagen wij ook. Iets verderop zagen we een soort hunebedden, clava clairns, in feite grote grafzerken. Vandaar af hadden we ook prachtig zicht op een oude spoortunnel. Na deze strijd bekeken te hebben reden we Black Isle op, zo genoemd omdat er blijkbaar nooit sneeuw valt. We reden helemaal door naar het puntje Chanonry Point, waar een vuurtoren staat, Fortrose. Aan de overkant konden we Fort George weer zien liggen. Het mooie van deze plaats is, dat hier zout bij zoet water komt en dat er vaak dolfijnen te zien zijn. En wij hadden ook geluk. Ze sprongen dat het een lust was om te zien. 
Daarna zijn we het eiland verder rond gereden. Af en toe een single Roda met passing lains, maar het ging prima. We zien hier ook een aantal booreilanden in zee liggen. De olie is sinds 1970 een goede bron van inkomsten voor de Schotten.
Weer van het eiland af, hebben we in Dingwall boodschappen gedaan en gelunched en daarna zijn we doorgereden tot onze halteplaats, Alness, weer een Brit stop. Voor vandaag vonden wij het genoeg. We hadden kennis gemaakt met de eigenaar en wat denk je: het begint te regenen, onze eerste buitje in Schotland
 
< Vorige   Volgende >