Actuele tijd

In opdracht van Albert op zoek naar de roots van Brigitte PDF Afdrukken E-mail
In opdracht van Albert op zoek naar de roots van Brigitte!

In Bialowieza zaten we op 3.8 km van de grens met Wit-Rusland. Er stond een bord dat aangaf, dat de weg na 3.8 km op hield. Het regende gisterenmiddag, maar wij besloten om toch even naar de grens te lopen.
No Image
De weg werd steeds slechter en de huizen werden minder. Hier en daar stond nog een huis te verpauperen op het laatst. Het was wel door een prachtig bosgebied en er lagen nog 2 al lang niet meer gebruikte spoorrails.
Toen we bij de grens aan kwamen, zagen we slagbomen en een groot, rood-wit , stevig hekwerk met daarachter een prachtig grensgebouw en een weg, die kwam en ook weer omkeerde. Het zag er allemaal perfect uit.
Toen wij de slagboom naderden kwam er een douaneman naar buiten en hij vroeg ( denk ik) of wij er door moesten. Ik zei: neen, want we hadden ook geen visum.
Toen ging hij weer naar binnen, want het  regende. Wij hebben even wat foto's gemaakt en toen wilde ik een eindje langs het hekwerk lopen, maar meteen kwam hij weer naar buiten om aan te duiden, dat we daar niet mochten komen!! En we waren nog op Pools grondgebied!!
Maar goed. Wij hadden  het gezien en we zijn weer omgekeerd. Dit betekent wel, dat hier een grenspost is, die dag en nacht bewaakt is en waar bijna niemand passeert! Het zal wel zo moeten!

Wij zijn daarna doorgereden naar de plaats Suwalki in het merengebied. Suwalki is een plaats van ca.  60.000 inwoners. We staan (weer alleen) op een prachtige camping bij het voetbalstadion en overige sportvoorzieningen, ca. 1 km uit het hartje centrum.
De camping heeft , ik weet niet hoeveel plaatsen met stroom , water en vele lichtmasten en de toiletgebouwen zijn om door een ringetje te halen. Wanneer deze camping ooit helemaal vol zal staan is voor mij de vraag. Volgens de campingjuffrouw komen er nu gemiddeld 3 a 4 campers per dag.
Maar goed. Wij hadden Albert beloofd, dat we , als we hier in de buurt zouden zijn, eens zouden gaan kijken in het plaatsje, waar de opa van Brigitte vandaan komt. Een klein plaatsje, Redki, zeer dicht bij de Russische grens.
Het was vandaag, 29 mei, mooi weer, dus wij zouden er op de fiets op uit trekken.
We fietsten eerst langs een drukke weg, maar daarna langs vele boerderijen en windmolens. We passeerden diverse kleine plaatsjes, waar we ook nog een kerkje zagen, maar  geen koffie en toen kwam Ria melden, dat we nu rechtsaf moesten. Maar dat was een zandweg en op de kaart zagen we verder geen harde wegen. Dus even overleg en we besloten om dan maar niet verder te gaan. We hadden al 30 km gefietst en we waren het plaatsje Buzki al gepasseerd. We besloten dus om te keren. Helaas, missie niet volbracht.
We hebben in de stad nog wat gegeten en toen hebben we heerlijk in de zon gelegen. Ria kon zich niet bedwingen en ging toch maar weer aan het wassen, want we hadden hier alles, inclusief droger, bij de hand.
We hebben nu besloten, dat we morgen verder trekken en dat we dan via een weg, die langs de Russische grens loopt het plaatsje, Redki,  van boven af zullen zoeken, want daar lopen wel wegen.
We moeten er wel veel voor doen Albert!!
 
< Vorige   Volgende >