Actuele tijd

De dag van Ria PDF Afdrukken E-mail
20 mei De dag van Ria

Gisteren hebben we toch nog een paar dingen bekeken in de stad Tarnow en daarna zijn we heerlijk in de zon gaan liggen.
Ik zei tegen Ria: het is net of we vakantie hebben. Even alle sores vergeten!!
Savonds hebben we via Skype Lisa weer gezien en gehoord dus onze dag kon niet meer stuk.
Maar na het avondeten begon het te regenen en dat bleef het de hele nacht doen. Zelfs onweer kwam er aan te pas. Maar toen wij om 09.00 uur boven water kwamen was het weer stralend weer.
Ria had voor deze dag een ritje uitgezet. Ze wilde nog een plaatsje bezoeken, waar de huizen mooi beschilderd waren, Zalipie en ze wilde nog een paar orthodox-katholieke kerkjes bekijken die op de Unesco wereldranglijst staan.
Probleem was, Zalipie lag 30 km naar het noorden de de kerkjes 80 km naar het zuiden in de bergen, waar we al geweest waren!!
Maar toch, om 10 uur vertrokken naar Zalipie. Eerst even tanken. Hij sloeg af en ik dacht, ik doe er nog de laatste lt bij, maar helaas. Ik keek naar het display en hoorde achter mij de diesel er overheen gaan. Zunde en de juffrouw was ook nog boos, want zij moest er zand over heen gooien.
Maar goed. In Zalipie troffen we een klein museum aan, waar het er van binnen prachtig uitzag. Alles was heel fijn beschilderd. Er kwamen ook nog groepen kinderen en die werden geleerd om op allerlei manieren papieren bloemen te maken. Leuk en voor ons nostalgisch. We zijn nog door het dorp gereden, waar we ook nog de nodige schilderingen op de gevels, schuurtjes, putten etc. zagen. 
No Image
En toen maar weer terug via Tarnow de bergen weer in. Ria zag op TomTom dat het laatste stuk zandweg was. Ze zei: het kan 6 km zijn, maar ook 100 m!! Gelukkig bleek het allemaal harde weg te zijn en redelijk begaanbaar. Soms smal, maar we zagen niet veel verkeer.
Toen we bij het eerste kerkje aan kwamen bleek dit gesloten te zijn. Het zijn houten kerkjes uit de 15e eeuw, die alleen in zuid-oost Polen voor komen. 
Wij op onderzoek uit en uiteindelijk bleek dat we een half uur moesten wachten. Toen kwam er een meisje met een geldkist, die de deur opende.
Het was een prachtig kerkje. Helemaal van hout, alles beschilderd en in hout gesneden. Prachtige fresco's, een prachtig, bewerkt houten plafond. Ons wachten en de rit er naar toe werden dus goed beloond. Zij vertelde verder, dat de andere kerkjes alleen van buiten te bewonderen waren, dus voor ons niet zinvol om die op te zoeken.
No Image
Na het kerkbezoek hebben we nog even in de plaatselijke Boerenbond rond gekeken en ook nog iets gekocht. En toen maar weer 80 km terug, want om praktische redenen konden we het beste terug keren naar onze eigen camping.
Hier kwamen we om 16 uur aan en we hadden ruim 200 km gereden en gezien wat we wilden zien. Dus wat wil je nog meer.
Nu zitten we weer buiten te eten en morgen trekken we door naar de stad Zamosc.

 
< Vorige   Volgende >