Actuele tijd

De Karavansarai in Sultanhani PDF Afdrukken E-mail

De Karavansarai in Sultanhani

Toen we in Konya wegreden moesten we eerst over een zeer groot industrieterrein en daarna werd het een grote weidse vlakte. Wij hebben hier 15 jaar geleden ook gereden en toen was het niets dan steppe. Nu zijn al hele stukken land bebouwd en er wordt veel gesproeid. Maar er liggen ook nog hele stukken braak. Het is een lange, rechte weg, die zeer goed te berijden is.

Het is de oude zijderoute. Hierlangs gingen vroegen de koopmannen met hun kamelen om handel te drijven met de chinezen. We gaan vandaag een karavansarai bezoeken. Dat is een groot gebouw, waar vroeger de koopmannen overnachten om niet aangevallen te worden door rovers. De karavansarais lagen om de 20 km, want zo ver kan een kameel per dag lopen.

Het is een groot gebouw met hele dikke muren. Veel opslagruimte en veel stallingruimte voor de kamelen. Ook hier weer rijden de bussen af en aan.

Onze caravansarai is in het dorpje Sultanhani. We hebben daar ook een fabriek bezocht voor herstel van tapijten, echt monnikenwerk. Tapijten waar men jaren mee bezig is.

  No Image                                   

 

Uiteraard kregen we ook nieuwe tapijten te zien en konden we die kopen. De prijzen vallen hier enorm mee, maar als je er geen nodig hebt…….. is alles te duur.

Op de straten liggen hier ook tapijten, waar de auto’s overheen rijden. Een winkelier vertelde ons dat dat nieuwe tapijten zijn, die naar Amerika gaan en daar als antiek verkocht worden!!!

Of t een waar verhaal is weten we niet.

 

We staan op camping Kervan. Het baasje is een potentaat. We moesten raki komen drinken en toen kwam hij ook met tapijten. Zijn knechtje moest maar op en neer sjouwen met tapijten, drank en kaas. Maar ook hem moesten we teleur stellen. Daar kon hij niet goed tegen en hij bleef maar aanhouden tot ik het echt beu werd. Ik zei toen tegen hem: en vanaf nu wil ik geen woord meer over een tapijt horen. Hij keek een beetje vreemd, maar hield er zich wel aan. We hadden wel afgesproken dat we bij hem savonds kwamen eten. Zijn vrouw zou een maaltijd voor ons bereiden van typisch inlandse gerechten. Toen we gingen eten lagen de tapijten er nog, maar hij zei er geen woord over. Het eten was wel lekker, maar ik vond het erg karig en weinig, dus ik moest na afloop nog wel even een bakje yogurt met aardbeien verorberen om niet af te vallen.

Bij de ene camping is alles verloederd en hier is alles top. Genoemd knechtje  liep vanmiddag zelfs het gras van de camping te vegen en alle blaadjes op te rapen. Het moet toch niet gekker worden. Ik zou het niet lang uithouden bij deze campingbaas.

Toen ik smorgens nog even op internet ging, kreeg ik wel een kopje thee van hem aangeboden, maar er kon geen lachje meer af.

 

 
< Vorige   Volgende >