Actuele tijd

Wij zijn erg blij. Mijn oog doet het weer. PDF Afdrukken E-mail

Gisteren zijn we naar Alanya gereden. We wisten dat we ook in Alanya geen camping konden vinden, dus moesten we naar camping Perle, 15 km buiten Alanya. Het is een kleine camping aan zee, maar wel met een wereld beroemd restaurant. Er komen hier vele gasten lunchen en dineren. Ze zitten dan ook erg mooi op het terras aan het strand.

We hebben een mooi strand, maar de zee is wild. John is vandaag al op de keien gegooid, dus die heeft hier en daar een schrammetje. Ik heb ook even in de golven gestaan, maar het was heftig.

Maar vandaag was mijn Lucky day. De verzekering had voor mij een afspraak gemaakt bij de oogarts in het ziekenhuis in Alanya. Ik moest er om 10.00 uur zijn.

We namen de dolmus en we waren er al om 09.00 uur en om 09.30 uur werden we binnen geroepen. Eerst even kijken, toen druppelen en wachten en weer kijken. De vrouwelijke oogarts constateerde, dat er waarschijnlijk een scheurtje in mijn netvlies zat (zoals vorig jaar) en dat dat gelazerd moest worden. Maar eerst moest ze nog een keer goed kijken en foto’s maken. Ze sprak behoorlijk engels, maar Ria had tijdens de behandeling gesproken met een andere Nederlander, die daar was met zijn persoonlijke tolk. Ria vroeg hem of wij even zijn tolk mochten lenen en dat was goed. De tolk vertaalde, dat de oogarts het vergeleek met een muur, waarvan de verf op een bepaalde plek afbluisterde. Dat moest gerepareerd worden. Zo was het  met mijn oog ook. Het netvlies liet op bepaalde plekken los en dat moest meteen vast gezet worden, zodat er geen vocht achter komt, want dan kun  je blind worden.

Ze ging zeer vakkundig te werk en na 50 lazershots zat het vast. Ik mag de komende 3 weken niets tillen, moet op mijn rechter kant slapen en mijn oog niet bloot stellen aan het felle zonlicht. Wij waren bijzonder verheugd, dat het euvel zo snel en zo goed verholpen werd. Alle complimenten voor de Turkse oogarts. Morgen moet ik nog op controle komen en dan kunnen we weer verder reizen. Ik mag zelfs zelf auto rijden. Niet te geloven toch? Maar wel bijzonder fijn. Dat wordt me nog wat, want Ria vindt het inmiddels ook reuze leuk om met de camper te rijden! We hebben afgesproken dat we morgenvroeg naar Alanya fietsen voor de controle en dan kunnen we morgenmiddag nog aan het strand liggen.

Vrijdag gaan we verder langs de kust naar camping Akcakil bij Silifke.

 
< Vorige   Volgende >