Actuele tijd

ribera PDF Afdrukken E-mail

Zondag 16 september Naar Secca Grande/Ribera

De reis verliep goed. We kwamen als tweede op camping “ Kameni”  aan. We werden allemaal achter elkaar geplaatst en wij stonden achteraan, dus we konden er nooit uit als we weg moesten zonder dat iedereen verplaatst moest worden.

Ralph had al overleg gepleegd met de beheerder van de camping. Die wist te melden dat er een oogkliniek was in het plaatsje Sciacca, 30 km verderop, maar daar was het altijd erg druk.

Hij zou maandagmorgen Aktie ondernemen want het was nu zondag en alles was dicht.

Savonds hadden wij op de camping een diner met Siciliaans muziek. Helaas voor mij.

Het werd mij wel zo aangenaam mogelijk gemaakt. Ik bleef alleen bij de camper achter en telkens werd mij wat eten gebracht. Op een gegeven moment kwamen er ook 2 muzikanten iets spelen voor mij. Erg leuk, maar ik had op dat moment wel genoeg aan mezelf.

Daags daarna heeft de groep een bustocht gemaakt naar Valled ei Templi, Scala Turchi en Ericlea Minoa. Ria is ook niet mee geweest. We hebben er verder weinig van mee gekregen.

Maandagmorgen kwam de campingbeheerder, Fabio, wel melden dat we niet naar de oogkliniek konden maar wel naar het ziekenhuis in Ribera, waar een oogarts zat. Hij zou ons begeleiden. We konden om 12.00 uur komen. Hij haalde ons om 11.30 uur op. Ralph ging ook mee voor de vertaling. Bij het ziekenhuis in Ribera aangekomen bleek dat daar de schoonmoeder van Fabio werkte. Het was gewoon inloopspreekuur bij de oogarts en er zaten nog diverse mensen. Schoonmoeder had geregeld dat we om 12.00 uur naar binnen konden. Niet iedereen keek blij.

De oogarts kon geen echo maken maar hij bekeek mijn oog erg goed.

Hij zei dat de vorige oogarts mij op had moeten nemen. Er was sprake van een soort ooginfarct. Zijn advies was nu: Morgen bloed prikken om te zien of er nog meer aan de hand was. Verder druppelen en medicijnen gebruiken en absoluut rust houden. We moesten over 7 dagen opnieuw naar de oogarts komen en hij adviseerde om bij hem terug te komen.

Daar zaten we dan. Op die camping blijven was geen optie, want daar hadden we ook weer niets. Geen zwembad, ver van zee, matig sanitair en geen internet.

Dus ons besluit stond vast: We zouden met de groep verder gaan en dan maar zien of we daar nog terug konden komen na 7 dagen.

De beheerder had ook geregeld dat ik de volgende morgen al om 8 uur in een privékliniek bloed kon laten prikken en dat wij dan om ca 13.00 uur de uitslag op konden halen.

Gelukkig waren Regi en Frits bereid om met ons te wachten op de uitslag want de rest van de groep vertrok al tussen 09.00 en 10.00 uur.

Het wachten duurde lang, maar om 13.00 uur werd er gebeld dat we de uitslag op konden halen. Een onderdeel was te hoog en 2 onderdelen zaten op het maximum, de rest was keurig binnen de normen. Toen ik de uitslag later aan Atti liet zien, zei zij dat het keurig was!!

 

Rond 14.00 uur konden wij ook vertrekken.

 

 
< Vorige   Volgende >