Actuele tijd

Het tij is gekeerd PDF Afdrukken E-mail

Het tij is gekeerd. Heel veel zon, betere wegen en niet zo veel afval meer.

 

Onze laatste nacht in Pompei was nog erg nat, maar smorgens was het droog en de zon kwam door. Dit was het keerpunt. Op deze camping hadden ook vele van onze medereizigers last gehad van hele kleine miertjes. Hele campers moesten helemaal uitgepoetst worden want ze kropen overal Ons bleef dit gelukkig bespaard, maar we hadden wel last van muggen.

De schotel deed het weer goed (thuis nog wel een nieuwe rubber monteren, maar dat komt goed). Bij het opstarten deed nu de achteruitrijcamera het niet. De zekering was niet kapot dus waarschijnlijk een kabel los, maar zonder camera lukt het ook wel.

Op donderdag 6 sept trokken wij dus richting Calabrie. De route was erg mooi, eerst door een stuk schitterend binnenland en daarna hoog over een richeltje boven zee. Onder ons zagen we hier en daar de trein, dus die moet wel heel veel tunneltjes hebben.

Maar het weer bleef mooi, de wegen waren veel beter, er was veel minder zwerfvuil en ook geen hoertjes meer gezien. Echt een keerpunt dus.

We reden naar Cirella de Diamante, een mooie camperplaats aan zee. Hier zaten ook weer volop mieren, maar deze waren groter en kwamen niet in de campers.

Eerst even in zee gezwommen. De temperatuur van het water was zeer goed (20 gr) maar de golven waren hoog. Ik werd zo op de kant geslingerd en een uur later stond er een rode vlag. Daags daarna was de zee weer rustig en iedereen nam een frisse duik en bleef aan zee liggen.

De jeu de boulewedstrijden werden gestart en we gingen weer wandelen met Ralph. Alles groeit en bloeit hier. Bananen, citroenen, sinasappelen, druiven, vijgen, zelfs mirtho, maar ook nog veel meer en ook veel bloemen. Het zijn ook prachtige dorpjes. 

Savonds hadden we gezamenlijk een bbq en samen met Ralph, John en Kees hebben wij weer het Sardijnse herderslied gezongen. Het werd weer erg laat.

Op zaterdag zijn we naar het Pepperonifeest in Dimante geweest. Het was er erg druk, zeer sfeervol en alles smaakte erg heet van de spaanse pepers, die ze hier in grote getale verbouwen. We waren er samen met Cor en Mientje en Piet en Truus naar toe gefietst en kwamen daar ook vele andere camperaars tegen. We moesten wel in het donker terug, maar dat lukte wel.

                                   No Image

 

Vandaag is het zondag en dan gaan we naar het zuidelijke puntje van Calabrie, het stadje Palmi, ook weer aan zee gelegen.

 
< Vorige   Volgende >