Actuele tijd

Met het treintje de zilver- nikkel en kopermijn in PDF Afdrukken E-mail
 

Met het treintje de zilver-, nikkel- en kopermijn in.


17 mei. De rit naar Buggerru was prachtig. We reden steeds langs het strand maar af en toe zaten we wel erg hoog boven de zee. Prachtige uitzichten dus. De kust lijkt hier wel op de kust van Ierland. Flinke, hoge, steile rotsen, die in zee uitlopen. We zijn een paar keer gestopt om te genieten van het uitzicht. We zijn ook gestopt in het plaatsje Nebida. Hier was een korte rondwandeling van 20 min. met uitzicht op de rotskust en op een oud fort. De laatste kilometers moesten we door de bergen met een stijgings- en dalingspercentage van 13%. Dat was ff werken (voor de camper), maar erg mooi. Vanuit de hoogte zagen we Buggerru aan zee liggen. Het ligt tussen de rotspartijen in en heeft zo waar een prachtig strand. Het plaatsje is prachtig. Het is een oud mijnwerkersdorp, waar ook een leuke visafslag is. Wij staan met 17 campers op rek op een camperplaats aan zee, met stroom en losmogelijkheden. In zee wordt door enkele jonge mannen gesurfd maar de golven zijn niet echt hoog. Uiteraard is er ook een haven voor jachtjes maar ook voor de vissersbootjes. Volgens Ralf worden hier ook grote inktvissen gevangen.

Op 18 mei brengen we een bezoekje aan een oude zilvermijn. We klimmen naar het treinstationneke en krijgen daar uitleg over de geschiedenis van de mijn, die van 1865 tot 1993 open is geweest. Er moest door hele gezinnen hard gewerkt worden en het geld werd verdiend in Parijs, waar de gewonnen erts (zilver, nikkel en koper) gewassen werd. Later zijn er ook in Buggerru wasserijen gebouwd, die nu helemaal gerestaureerd worden. Het verhaal van de mijn was erg interessant. We gingen er met het treintje doorheen en we kwamen later te voet terug over het pad dat de mijnwerkers vroeger ook moesten lopen. Hier in de directe omgeving zijn ook nog 2 grote open mijnen, die nu overigens ook niet meer worden gebruikt. Het was echt slavenwerk en de opbrengst was verhoudingsgewijs minimaal.

Na afloop van het bezoek aan de mijn hebben we in een plaatselijk cafeetje koffie gedronken en daarna hadden we een Pranzo met typische gerechten van de streek. Ook dit was weer een complete maaltijd met veel drank. Geert trakteerde ook nog even want hij wordt mogen 77.

19 mei is een vrije dag. Om 09.00 uur weer trimmen met Ralf. Ria ging alleen mee want ik heb mijn grote teen weer eens open liggen en hij is een beetje ontstoken. Ik kan mijn voet niet afrollen en niet op de puntjes omhoog, aldus Ralf. De rest van de dag brengen we aan zee door en we hebben ook het stadje nog eens goed bekeken en op het terrasje gezeten. Het einde van mijn 4e leesboek is al weer in zicht.

Morgen gaan we naar Arborea, camping S'Ena Rubbia en daarna gaan we nog een paar dagen het binnenland in. Hopenlijk kunnen we morgen ook weer op internet en mogelijk kunnen we dan ook een paar foto's op de site plaatsen.

 
< Vorige   Volgende >