Actuele tijd

Met een bidon vol rum op pad naar Alor Setar PDF Afdrukken E-mail
 

Met een bidon vol rum op pad naar Alor Satar

Toen we van Langkawi vertrokken hadden we er al meer dan 1500 km op zitten, aldus de teller van Ria.

 Bij het inpakken van de tassen bleek ik ruimte te kort te komen. Ik had rum gekocht, maar de fles was nog niet leeg. De fles kon niet mee, maar Ria kwam op het slimme idee om de rum dan maar in mijn bidon te doen. En zo gezegd, zo gedaan. Ze moesten het hier eens weten!

We hadden onze ticket omgeboekt omdat we te vroeg in de haven waren en nu konden we voor 5 euro meer naar Kedah varen en dan hoefden we op het vasteland nog maar 10 km te fietsen naar de stad Alor Setar. Gelet op de hitte vonden wij dat een goed idee. We hadden de fietsen voor op de boot gelegd, maar we konden ze niet zien. We vaarden 1,5 uur over zee en af en toe dachten wij: als die fietsen er straks nog maar liggen, want de golven sloegen over de boot heen. Maar er was niets aan de hand. Onze fietsen en wij ook kwamen ongeschonden van boord en een half uur later konden we inchecken bij hotel Samila in Alor Setar. AS is een schitterende stad met een grote tower van 116 m hoog en een magnifieke moskee, de Masjid Zahir, een van de oudste en grootste Maleisische moskees en nog een aantal andere mooie gebouwen. We zouden nm een rondje door de stad maken en ik had besloten om mijn nieuwe schoenen aan te doen. Ik moet ze toch uit proberen want het zijn echt geen gewone schoenen. Het zijn Dr. Cardin (dus niet Gardin) schoenen. Ze ademen als Geox, de zool is gelijk aan die van mijn pradas, maar het bijzondere is een kussentje bij de hiel. Dr Cardin heeft daar een patent op. Dat kussentje veert nl zo, dat je gewrichten er niets van lijden aldus de beschrijving. Ik heb lekker gelopen op mijn nieuwe schoenen maar ik was toch ook weer blij toen ik mijn Dr. Cardins uit kon doen.

 

No Image

AS is inderdaad een schitterende stad met mooie oude gebouwen en grote nieuwe hotels, zoals ook het onze. Tegen het einde van onze wandeltocht kwamen we in de Chinese wijk, want ik wilde toch nog wel ergens een biertje drinken. En ja hoor. We vonden een cafeetje en we vielen daar met onze neus in de boter. Er zat een hele tafel van gepensioneerde mannen feest te vieren en wij werden zo in de kring opgenomen. We zijn weer veel wijzer geworden en vanavond moeten we om 20.00 uur de afsluiting van het Chinese nieuwjaar mee gaan vieren ergens over de rivier. Maar weer kijken wat het wordt. Heinz zegt altijd: Genieten zo lang je kunt, want iedere dag is een kadootje en daar waren die mannen het roerend mee eens.

 

                                          No Image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
< Vorige   Volgende >