Actuele tijd

Rijstveldenmuseum 11 febr. PDF Afdrukken E-mail
 

Het rijstvelden museum 11 febr.

Vanmorgen stond ik om 06.30 uur op en ging op ons terras zitten. Heerlijk, zo ontspannend die vogelgeluiden. Het was nog donker maar wel warmer dan 20 graden. Er kwamen al mensen langs met koffers, die hier dus weer weg moesten. Ze hadden de tranen in hun ogen staan. Wij blijven nog 3 dagen!!! Aan de horizon van de zee zag ik de lampen van boten. Werkelijk een prachtig gezicht. Er hing een lichte wolk boven zee en daarin zat onweer. Om de 2 minuten werd de wereld verlicht . Ik zat er te genieten van het uitzicht, de rust en die prachtige vogelgeluiden. Rond 07.00 uur werd het licht en verschenen de eerste wandelaars en trimmers op het strand.. Ik kroop weer te bed. Ria had mij niet gemist. Om 09.00 stond Ria op, maar ik zei dat ik uit wilde slapen. Het was zo lekker in bed en ik moest nog 1 uur inhalen. We genoten van een ontbijt op ons terras en daarna liepen we langs zee naar het Meritius Pelanghi Resort. Werkelijk een prachtig resort, met zwembaden, mooie vijvers, ontspanningsruimten, diverse rstaurants, eigen winkeltjes etc. Ik moet toegeven dat dit nog iets luxer is dan ons resort. Via dit resort kwamen we bij het rijstveldenmuseum. Dit museum is 14 ha groot en hier wordt heel de geschiedenis van het verbouwen van de rijst verteld. Maleisië schijnt 2/3 van de hele wereldproductie van rijst voor haar rekening te nemen. Dus daar zullen we nog het nodige van zien in de komende dagen. De buffels waren niet aan t ploegen maar stonden getuierd. De kalfjes lagen er heerlijk in het water.

 

                                      No Image

  

Er was ook een mooie tuin bij, waarin allerlei bomen, planten en bloemen stonden. De namen stonden er ook bij, zodat wij nu weer veel meer weten. Ria wilde graag een foto van een kokosnoot, die uitgeschoten was. Toen we terugliepen zagen we ze zo langs de straat liggen. Het museum was erg mooi.

Daarna hebben we ons weer te neer gelegd aan het strand, maar dan wel in de schaduw en dan is het nog warm. Als wij op ons terras zitten, dan zien de mensen ons niet meteen zitten vanwege de planten en de ligging van de boomhut. De een krabt hier, de ander daar. De een zegt dit en de ander dat, maar dat verstaan we helaas niet. Er kwamen ook nog 2 Langkawiaanse meisjes langs om ons huisje uit te vegen en de bedden op te maken. Wij hebben het hier goed naar onze zin.

 
< Vorige   Volgende >